[Novel] chapter1
posted on 27 Feb 2011 12:51 by sarunoผม....เกิดมา มีหน้าที่อย่างหนึ่งที่ต้องทำ
นั่นคือ ใช้ชีวิต
แต่....หลายๆคนพร่ำบอกผมว่าชีวิตของผมนั้น หลายๆคนฝากความหวังไว้
คนที่สร้างผมขึ้นมา...สองคน
บอกผมว่า ผมต้องทำตามสิ่งที่พวกเค้าบอกให้ผมทำ
เพราะ....พวกเค้าสองคน สร้างผมขึ้นมา
.........................................................................................................
คนที่สร้างผม บอกผมว่าการเชื่อฟังเป็นสิ่งที่ดี
คนทีสร้างผม บอกผมว่าให้ทำอย่างนั้น ให้ทำอย่างนี้
คนที่สร้างผม บอกผมว่าเชื่อพวกเค้า ทำตามที่เค้าบอก
แล้วจะดี......
........................................................................................................
ครับ....การใช้ชีวิตของผม คือการเชื่อฟัง
หูของผม มักจะได้ยินสิ่งต่างๆมากมาย เพราะสิ่งที่ผมถูกบอกให้ทำตั้งแต่ผมถูกสร้างมา คือ ฟัง
ดวงตาของผม แม้มันจะไม่ใหญ่นัก ไม่สวยใสกระจ่าง
แต่ก็เพียงพอสำหรับการมองเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของสิ่งรอบๆตัวผม รวมทั้งผู้ที่สร้างผมขึ้นมาด้วย
ปากของผมนั้น ถูกสร้างมาให้เล็กเป็นพิเศษ เหตุเพราะผมพูดความจริงมากเกินไปในเมื่อครั้งถูกสร้างเสร็จใหม่ๆ
ดังนั้น บ่อยครั้งปากของผมจึงถูกแก้ไขให้เล็กลง ด้วยอุปกรณ์ต่างๆมากมาย
ไม่ว่าผมจะโดนแก้ไขบ่อยแค่ไหน แต่ชีวิตของผมก็ยังเดินต่อไป ตามคำสั่งที่ผู้สร้างผมได้ติดตั้งไว้กับผม
.......................................................................................................
ผมและผู้สร้าง เรามักจะเดินทางไปในหลายๆที่ตามแต่ที่ผู้สร้างผมเค้าจะอยากไป
จนมาถึงที่ๆนึงที่ผมคิดว่า เรา อยู่นานกว่าที่อื่น
ระยะแรกๆที่ผมมาถึง มันก็เหมือนที่ๆผ่านๆมาละครับ
ผมถูกซ่อมเป็นระยะๆ และโดนป้อนคำสั่งใหม่บ่อยครั้ง
มีโดนถามความเห็นบ้างนิดหน่อย แต่ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมพูดออกไปนั้น มันมีน้ำหนักมากแค่ไหน
พอผมอยู่ไปเรื่อยๆ ผมเริ่มรู้จักกับ คุณความสุข
แต่ทว่าคุณความสุขนั้น อายุสั้น เขาจึงต้องตายจากผมไปบ่อยๆ
.................................................................................................................................
อีกครั้ง...ที่ผมและผู้สร้างต้องเดินทางกันอีก
คราวนี้แปลกไปนิดหน่อย เพราะเค้าทั้งสองไม่ได้เดินทางพร้อมกันอีกต่อไป
แต่ มันก็ไม่น่าแปลกสำหรับผมนะ เพราะผมจำหน้าผู้สร้างผมอีกคนนึงไม่ค่อยได้นักหรอก
.................................................................................................................................
ตอนนี้....ผมต้องเดินทางอีกแล้ว
ผมรู้สึกเเปลก กับที่ๆใหม่ที่เรามาถึง
ผม...ได้หวนเจอกับผู้สร้างผมอีกคน ที่จากกันไปคราวก่อน
ผม....ไม่คิดอะไร
ผม...หายใจต่อไป
.................................................................................................................................
ตอนนี้...ผมถูกถอดคำสั่งเก่าๆออกครับ
คำสั่งใหม่นั้นดูจะซับซ้อนกว่าเดิม
คำสั่งนั้น บอกให้ผมเริ่มคิด
คำสั่งนั้น บอกให้ผม ซ่อมเเซมปากของผม
คำสั่งนั้น บอกอะไรอีกหลายๆอย่าง
ผม....ได้แต่ฟัง และรับคำสั่งนั้นมา
ผม....ยังคงหายใจ